UÇ YALNIZ UÇ ALACA TÜYLÜ KUŞ…

Yıllar sonra, yıllardır bakmadığım bir fotoğrafa bakıyorum bugün...

Fotoğrafın arkasında 7-5-1991 “Mezuniyetim” yazıyor. 07 Mayıs 1991 günü yazmışım. Ancak emin değilim, çünkü mezuniyet Haziran ayında olur, galiba yanlış yazmışım. 

Olsun hatalar da yaşamımızın bir parçası değil mi?...
Bugün o fotoğraftan bir kişi aramızdan ayrıldı… 

Kim olduğunu söylemeyeceğim… 

Hem ona yakıştıramıyorum hem de sadece o anı yaşayanlara ait bir bilgi olarak kalsın istiyorum…
Benim sıra arkadaşımdı… 

Aslında hiçbir zaman aynı dünyaların insanı olamadık. 

Yine de iki yıl boyunca birlikte gülüp birlikte ağlayabildik.

Hayallerimiz vardı geçeceğe dair ben ne kadarına ulaştım bilemiyorum, onu ise hiç bilmiyorum. Umarım O bulmuştur, dünya üzerinde kurduğu hayallerini… 

30 yıldan fazla bir zamandır onunla görüşememiştim. 

Arkadaşlara sorduğumda da tatmin edici bir bilgi alamadım, ne yalan söyleyeyim bir gün olsun arkadaşımın hikayesini merak edip onu sormadım da…

Bu da benim günahım, dostluğa karşı işlenmiş...
Bugün artık o yok...

O resmi ilk terk edenlerden biri oldu arkadaşım... 

Varlığı ile yokluğundan emin olamadığımız dünyadan ilk vazgeçenlerden... 

Artık ruhu bizim bilmediğimiz zaman ve mekânda özgürce uçabilecek. 

Umarım dünya üzerindeki inançlar yanılmamıştır da, ruhlarımız bir gün yeni mekân ve zamanlarda bir araya gelebilirler...

Seninle paylaştığımız, hatırlayabildiğim ve unuttuğum tüm hatıralar için teşekkür ediyorum, arkadaşım, iyi ki var oldun...

Umarım ruhun bu fotoğrafta hayalini kurduğun mutluluğa bir yerlerde kavuşabilir...

Hoş çakal sıra arkadaşım, ruhunun mutluluklara karışması dileği ile…